خبرگذاری حکومت نظامی

امروز (4آذر87) روزنامه سرمایه دلش به حال بچه‌های کار افغانی سوخته و اینگونه تیتر زده: «کلاس درس 100 کودک مهاجر غیرمجاز تعطیل شد» البته این کلاس‌ها گویا خودگردان بوده یعنی معلم و مکانش را سازمان‌های غیردولتی فراهم آورده‌اند و از امکانات دولتی استفاده نشده است، ولی نگارنده وقتی این تیتر را دید ناگاه داغ دلش تازه شد(؟).
آن موقع که ما مدرسه می‌رفتیم باید عین بی‌عدالتی که در حق ما روا می‌شد را ببینیم و لب فرو بندیم. ما می‌بایست به خاطر خدمت نامقدس سربازی، کنکور را با استرس مضاعفی تحمل می‌کردیم؛ در حالیکه این افغانی‌ها فارغ از سربازی، می‌توانستند هر چند سال که می‌خواهند بدون هیچ گونه محدودیتی -مثل این خدمت نامقدس- کنکور بدهند تا بلکه قبول شوند؛ آن‌وقت ایرانیانی مثل من تنها و تنها یکبار حق شرکت در آزمون را داشتند (چون متولد نیمه دوم سال بودیم) این بی‌عدالتی آشکار را نظام آخوندی بر ما تحمیل کرد و استدلال‌شان هم این بود که بابت مهاجران افغانی از سازمان ملل پول می‌گیرند و در دفترچه ثبت نام کنکور هم نوشته بودند که از قبول شده‌های خارجی-حالا یا افغانی یا عراقی- شهریه دریافت خواهد شد.
من از اینکه UN به ایران پول می‌داده و چقدر(؟) اطلاعی ندارم ولی از یکی از دوستان افغانی‌ام که در دانشگاه تهران قبول شده بود در مورد گرفتن شهریه پرسیدم که او کاملن تکذیب کرد و گفت که تا حالا یک ریال هم بابت هزینه تحصیلش نپرداخته است؟!.

آخر اينها با چه حقی پول نفت اين ملت را خرج خارجی‌هايی می کردند –و اکنون هم می‌کنند- که نه تعهدی به خدمت به کشور ايران را داشته و نه هيچگونه حس ايران‌دوستی در وجودشان دارند؟!. من همان موقع که مصادف شده بود با هجمه طالبان به نيروهای متحد شمال از همان رفيق افغانی پرسيدم: «فلانی يک سوال ازت می‌پرسم انصافن بی غل و غش جواب بده، اگر الان طالبان به ايران حمله کنه تو طرف ايرانی يا طرف طالبان؟» و او پاسخ داد:‌ «طرف طالبان!.