خبرگذاری حکومت نظامی

ماهرانه در جنگ است ناخدای استبداد با خدای آزادی

نطق‌های جنجال برانگیز در مجلس ششم

leave a comment »

در مجلس ششم نمایندگان 1060 نطق پیش از دستور انجام دادند. تعداد پیشنهادات در طرح‌ها و لوایح 2645 پیشنهاد بود كه این تعداد شامل پیشنهادات موافق و مخالف می‌شود. نمایندگان در مجموع 1971 تذكر آئین‌نامه‌ای را در صحن علنی داشتند كه آمار بالا و قابل‌توجهی بود. تعداد اخطار‌های قانون اساسی 534 مورد و تعداد سؤالات از وزیران دولت نیز 436 مورد بوده است.

مجلس ششم ركورددار تشكیل جلسات بود و از لحاظ تعداد جلسات بیشترین آمار را در میان پنج مجلس پیش از خود داشت. مدافعان عملکرد مجلس می گفتند تعداد زیاد جلسات در معیار‌های بین‌المللی پارلمانی می‌تواند نقطه عطفی در کار مجلس به حساب بیاید، اما منتقدان معتقد بودند لزوماً اینگونه نیست و معیار اصلی در این زمینه تعداد و كیفیت «مصوبات» است. درصد غیبت نمایندگان نیز در جلسات متعدد 2.55 درصد بود كه البته 3 درصد نیز تأخیر وجود داشته است، به عبارت بهتر نمایندگان 21025862 دقیقه برای حضور در مجلس موظف بوده‌اند كه 617716 دقیقه آن را تأخیر داشته‌اند.
از مهمترین مشخصات مجلس ششم نطق‌های پیش از دستور آن بود كه در بسیاری از موارد لحنی شدیداً انتقادی داشت. امری كه در مجالس پیشین بدین شیوه باب نبود. نمایندگان مجلس ششم هرجا كه نمی‌توانستند امور خود را از طریق مصوبات پیش ببرند به نطق پیش از دستور روی می‌آوردند تا از این طریق دست‌كم حرفهای خود از تریبون مجلس بیان كنند و فضای سیاسی جامعه را تحت تاثیر قرار دهند. مهدی كروبی به عنوان رئیس مجلس و گاهی نیز برخی اعضای فراكسیون اقلیت برخوردهایی را با اینگونه نطق‌ها انجام می‌دادند و همین امر بعضاً موجب بروز تنشهایی در مجلس ششم می‌شد. چند مورد از این نطق‌ها را مرور می كنیم.
1ـ نطق لقمانیان
اولین نطق جنجالی، نطق پیش از دستور حسین لقمانیان نماینده همدان در روز ششم آذر ماه 79 بود. لقمانیان نطق خود را با مقدمه‌ای درباره عدل و سیاست آغاز كرد و به آنجا رسید كه گفت: «كشوری كه در آن عدل برقرار نباشد دچار هرج و مرج خواهد شد و در چنین فضایی فرصت‌طلبان، گندم‌نمایان جو فروش، خائنان داخلی و دشمنان جهانی، خانه را بی‌صاحب می‌انگارند و چپاولش می‌كنند» .

اولین نطق جنجالی را لقمانیان ارائه کرد.

وی آنگاه با این معیارها سراغ قوه قضائیه رفته و گفت: «امروز شیوه برخی از دادگاههای ایران زمینه‌ساز چنین وضعی است…. كارد دادگاه مطبوعات گلوی آزادی بیان مطبوعات و افراد را بریده است و ساحت مجلس قانون‌گذاری را در تیررس تهدید نهاده است… نهاد قضایی كه باید افق امید برای دادگری و بالندگی دیگر ارگان‌های دولتی و بستر حق و قانون باشد و روح آزادگی و دموكراسی در مردم و خدمتگزاران مردم بدمد، ابزار قانون شكنی و حق‌كشی و شبح ترس و ناامیدی «گشته است.
او سپس سؤالهایی مطرح كرد و عادلانه بودن برخی محاكمات از جمله دادگاه متهمان حادثه كوی دانشگاه، ترور سعید حجاریان، حادثه خرم‌آباد، و همچنین بستن مطبوعات، زندانی كردن روزنامه‌نگاران و افرادی چون عزت‌الله سحابی و عبدالله نوری را زیر سؤال برد. این اقدام لقمانیان در واقع فتح بابی بود برای نطق‌های بعدی كه در مجلس ششم تا آخرین روزها ادامه داشت . منتقدان این نطق ها را هدایت شده می دانستند و حتی مدارکی ارائه می کردند که متن برخی از این نطق ها از دفتر یکی از گروه های دوم خرداد به مجلس فکس شده بود. دوم خردادی ها این اتهام را رد کرده بودند.
2ـ نطق بهروز افخمی
در پایان آذر ماه 79 مجلس شاهد یك نطق جنجالی دیگر بود كه توسط بهروز افخمی، نماینده تهران و سینماگر معروف ایراد شد.

افخمی گفت که پسرک ده ساله اش موی دماغ شده است؛ او می خواست به آمریکا برود.

موضوع نطق او، نقش گروههای فشار در پهنه فرهنگ و سیاست ایران بود. اما او در پایان نطق خود حكایتی آورد كه بسیار سر و صدا كرد. وی‌ گفت پسرك ده ساله‌اش این روزها موی دماغ او شده كه به امریكا برویم. «من در برابر درخواست‌های مكرر او سكوت می‌كردم تا اینكه بالاخره چند روز پیش طاقتم طاق شد و پرسیدم چرا می‌خواهی به امریكا برویم؟ گفت: برای اینكه اصل همه چیز آنجاست. او گفت چیزی كه پهلوانان ما (كنایه از مسؤولین) نمی‌دانستند و هیچ‌كس جرأت نداشت به آنها بگوید این بود كه در این ده سال اكثریت كودكان، نوجوانان و جوانان مملكت، یعنی نسلی كه بنا بود از تهاجم فرهنگی در امان بماند و اولین محصول انقلاب باشد، اوقات فراغت خود را چگونه می‌گذراند…آنها [گروههای غیراصلاح‌طلب] در ده ساله گذشته همیشه بیش از دولت برای حیات و حركت هنرمندان، روشنفكران و اهل فرهنگ تعیین تكلیف كرده‌اند و از جمله در آن روزها استعفای مهاجرانی را سبب شده‌اند» و به طنز ادامه می‌داد كه «مقابله با تهاجم فرهنگی روز به روز پیشرفت‌های قاطعی كرد و حتی با دخالت بعضی از محافل افراطی‌تر با حذف فیزیكی هنرمندان و روشنفكران مخالف به مراحل جدیدی ارتقا یافت» .
نطق فاطمه حقیقت جو
نطق‌های پیش از دستور لقمانیان و افخمی چنان فضای سنگینی ایجاد كرده بود كه وقتی روز 7 اسفند 79 نوبت به فاطمه حقیقت‌جو رسید، سخنان خود را با «انا‌لله و انا الیه راجعون» شروع كرد، مخصوصاً كه خطاب او به مقام معظم رهبری بود و در آن تأكید شده بود كه چون « دفتر حضرتعالی درخواست‌های مكرر ما را بی‌جواب می‌گذارد به ناچار از تریبون مجلس این سخنان را به گوش می‌رسانم.» البته از دید منتقدان، طرز كار عمومی دوم خردادیها این بود كه نامه‌ها و خواستهای خود از مقام معظم رهبری را ابتدا در روزنامه‌ها چاپ كرده و بعد به دفتر معظم له ارسال می‌كردند و این علی رغم جلسات متعددی است كه نمایندگان با ایشان همواره داشته اند.

اما حقیقت جو خود بعدا به آمریکا رفت.

او نخست از نحوه بازداشت فریبا داوودی مهاجر، مسؤول روابط عمومی روزنامه همبستگی و وضعیت روانی عزت‌الله سحابی اظهار نگرانی كرد و گفت آقای سحابی در ملاقات با خانواده خود تعادل روحی نداشت و نتوانست آنها را بشناسد. خانم حقیقت‌جو در ادامه موضوعاتی را با رهبر نظام در میان گذاشت: «عاملان قتل‌های زنجیره‌ای، حادثه كوی دانشگاه تهران و تبریز، حمله كنندگان به اجتماعات قانونی، برگزاركنندگان تظاهرات غیر قانونی، ضاربین وزرا در نماز جمعه، آمرین ترور حجاریان چه كسانی هستند. آیا مرده‌اند یا زنده‌اند؟ آزادند یا دربند؟ آنها كجایند و چگونه با وجود آنها و مصونیت آنها جامعه می‌تواند احساس امنیت كند؟» علی رغم این اظهارات حقیقت‌جو، مهدی كروبی بعدها در جریان استعفای حقیقت‌جو به او گفت كه بعد از نطق شما، مقام معظم رهبری خواستار این شدند كه هیچ برخوردی با شما صورت نگیرد.
حقیقت جو بعدها به آمریکا رفت و در مدرسه کندی دانشگاه هاروارد، به تحقیق و ارائه راهکار برای جنبش اصلاحات داخل ایران پرداخت.
4ـ نطق محسن آرمین
یكی از مهمترین نطق‌های مجلس ششم به محسن آرمین اختصاص دارد كه در تیرماه سال 82 انجام شد و در آن به پرونده زهرا كاظمی (عكاس خبری ایرانی ـ كانادایی كه در بازداشت در تهران درگذشت) پرداخت. او در آغاز این نطق یادآور شد كه در نطق‌های قبل و نیز مصاحبه‌های پس از آن درباره پرونده قتل زهرا كاظمی به مردم وعده كرده در صورتی كه جریان رسیدگی به این پرونده به انحراف كشیده شود و به جای « كشف واقعیات و بیان حقیقت تلاش‌ها مصرف آن شود كه عاملان و آمران این فضاحت به حاشیه امن برده شوند و آبرو و مصالح كشور هزینه برخی افراد و مقامات گردد، حقایق را خواهم گفت» .
آقای آرمین پس از آن شروع كرد به گفتن آنچه از زبان مقامات وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی در كمیسیون اصل نود شنیده بود و روشن كرد كه زهرا كاظمی از چه ساعت تا چه ساعت و در كدام روز در اختیار كدامیك از سه ارگانی بوده است كه در ماجرا متهم بودند.
5ـ نطق احمد شیرزاد
نطق پیش از دستور احمد شیرزاد نماینده مردم اصفهان در سوم آذر 1382 از آن جهت كه به انرژی هسته‌ای می‌پرداخت واجد اهمیت خاص است كه نوع برخورد بسیار جدی رییس مجلس با این نطق بر اهمیت آن می‌افزاید.
این نطق واكنش وسیعی در میان رئیس و نمایندگان مجلس برانگیخت. پس از آنكه شیرزاد از عملكرد 20 سال اخیر نظام انتقاد كرد و این عملكرد را زمینه ساز فشارهای بین‌المللی خواند، رئیس مجلس این سخنان و سوابق آقای شیرزاد را مورد سؤال قرار داد و این سخنان را تكرار ادعاهای امریكا و اسرائیل دانست. شیرزاد در بخشی از نطق خود گفت:
«امروز در جهان از ما چهره رژیمی ساخته‌اند خشن، سركوبگر كه به فكر تهیه سلاح‌های مرگبار و ابزار تهدیدكننده بشریت است و منطق گفتگو با جهان را نمی‌داند و تنها زبان تهدید را می‌شناسد، با خشن‌ترین و قصی‌ترین گروه‌های تروریستی در ارتباط است، ردپای او در بسیاری از حوادث تروریستی گوشه وكنار وجود دارد و دین برای او ابزار سركوب است.. … چند روز پیش تیتر درشت برخی روزنامه‌های اروپا این بود: ‹جمهوری اسلامی 19 سال به جهانیان دروغ گفت’….می‌توان تمام این تبلیغات را به رسانه‌های صهیونیستی نسبت داد. می‌توان مثل همیشه آنها را توطئه‌های استكبار جهانی دانست و داد از مظلومیت جمهوری اسلامی زد».

شیرزاد ادامه داد «می‌توان كماكان خود را محور خوبی‌های جهان پنداشت و تمام اتهامات را به دشمنی دشمن منسوب كرد. اما یك نكته بسیار ساده این میان وجود دارد. آنها سرنخ‌ها، دم‌خروس‌ها و مدارك و مستنداتی از ما دارند كه آنها را در ادعاهایشان محق جلوه می‌دهد. آنها امروز حق به جانب‌تر از همیشه ظاهر شده‌اند. این واقعیت تلخی است اما واقعیت است. كاری كرده‌ایم كه امریكایی‌ها سرفرازتر از همیشه بگویند ببینید، آنچه ما درباره رژیم جمهوری اسلامی می‌گفتیم صحت داشت. آن زمانی كه ساده‌لوحانه سر خود را به زیر برف كردند، پروژه‌های بلند پروازانه، بی هدف طراحی كردند، نامعقول‌ترین و نامتعارف‌ترین شیوه‌ها را برای دستیابی به فناوری هسته‌ای برگزیدند و فكر نكردند كه آنچه می‌كنند روزی در معرض دید و بررسی متخصصان جهان قرار می‌گیرد، آن روز كه سایت عظیم 50 هزار متری زیرزمینی طراحی كردند تا در چند متر مربع از یك گوشه آن چند دستگاه سانتریفوژ نصب كنند، فكر نكردند كه آری درآن زمان باید روزی را می‌دیدند كه علیه ما تیتر شود كه جمهوری اسلامی 19 سال به دنیا دروغ گفته است. آیا با فرض هر موفقیتی این ضربه عظیم معنوی و تبلیغاتی قابل توجیه است؟».

کروبی به شیرزاد گفت که صحبت های رادیو اسرائیل را تکرار می کند.

هنگامی كه نطق شیرزاد تمام شد و وی قصد ترك جایگاه را داشت رئیس مجلس به وی گفت: «در جایگاه بایست و درباره اظهارات خود جواب بده…. من در همه مدت مسؤولیتم سابقه نداشته به نماینده‌ای درباره نطقش اعتراض كنم ولی این حرفهایی كه شما (شیرزاد) زدید همان حرفهایی است كه مرتب رادیو اسرائیل می‌گوید. با همه احترامی كه برای شما قائلم به نظر من سخنان شما به این معنا بود كه كل نظام به مردم دروغ می‌گوید و امریكا و اسرائیل راست می‌گویند. اگرچه ممكن است اظهارات من مخالف آئین‌نامه باشد ولی چون موضوع ریشه‌ای است می‌گویم. سه سال و نیم است كه نگفته‌ام ولی الان می‌گویم. باید منظورت را شفاف بگویی این مشكل ریشه‌ای است». در این هنگام برخی از نمایندگان با سر دادن شعار مرگ بر منافق از سخنان كروبی حمایت كردند.
شیرزاد كه هنوز پشت تریبون بود گفت: «چون وقت تمام شد من نمی‌توانم آخر نطق خود را كه قابل استناد است بخوانم ولی به صراحت به عنوان یك انقلابی سال 57 باید بگویم برخی از مطالبی كه امروز در این سرزمین جریان دارد با مواردی كه امام راحل (ره) آن را جزو اهداف انقلاب دنبال می‌كرد هیچ تناسبی ندارد».
رئیس مجلس نیز در پاسخ شیرزاد گفت: «در این نظام همه ما مسؤولیم و در اقداماتی كه انجام شده شریك بوده‌ایم. خود این آقای شیرزاد سابقه‌اش مشخص است و باید بگوید در سالهای قبل در چه نهادهایی بوده و چه كارهایی می‌كرده است؟»
رئیس مجلس خطاب به نمایندگان گفت: نطق‌هایتان را طوری تنظیم كنید كه ضعف و انتقادها و نقص‌ها را منعكس كند اما نظام را زیر سؤال نبرد. وی افزود: می‌ترسم در آینده نزدیك اصلاً بگویند چرا انقلاب شده.
شیرزاد سپس در نامه‌ای به رئیس مجلس اینطور در مقام دفاع از خود بر می‌آید:
جناب حجت‌الاسلام و المسلمین كروبی، ریاست محترم مجلس شورای اسلامی»
با عرض ارادت، تصور می‌كنم عرایض بنده باعث سوء تفاهم شده است. تصدیق می‌كنم كه ادبیات بنده ممكن است قصور داشته باشد اما اگر جملات به دقت دیده شوند به هیچ وجه متوجه كلیت جمهوری اسلامی نیست. چنانچه جملات آخری كه فرصت نشد بخوانم صلاح بدانید از تریبون توسط خود شما قرائت شود تا معلوم شود در نتیجه‌گیری آخری انقلاب و جمهوری اسلامی مجدداً تطهیر شده است».
مجید انصاری نیز در تذكر خود نسبت به نطق شیرزاد گفت:« متأسفانه برخی نمایندگان در نطق‌های خود حرف‌هایی را مطرح می‌كنند كه موجب می‌شود در بیرون كل مجلس و نمایندگان محكوم شوند..».
ابوالفضل شكوری نماینده زنجان هم نسبت به سخنان شیرزاد تذكر داده و با انتقاد از سخنان وی زیرسؤال بردن نظام را مورد انتقاد قرار داد.
محمدرضا خاتمی، نایب رئیس مجلس، احمد شیرزاد را یكی از صاحب‌نظران در زمینه انرژی اتمی دانست ولی گفت كه لحن سخنان او « نسبتاً گزنده » بود، اما کار از کار گذشته بود و اظهارات شیرزاد تا مدتها خوراك تبلیغاتی مناسبی را برای برخی رادیوها و گروهها ایجاد كرده بود.
6 ـ نطق علی‌اكبر موسوی خویینی
آخرین نطق تند در مجلس ششم از آن علی‌اكبر موسوی خویینی نماینده تهران بود كه فضای مجلس را به هم ریخت و موجب حمله چند نماینده به او شد. سرانجام محمدرضا خاتمی كه ریاست جلسه را برعهده داشت از او خواست بند مورد اعتراض را نخواند.

موسوی خوئینی خاتمی را هم بی نصیب نگذاشت؛ «او فرصت سوز است».

موسوی خویینی ‌ در نطق خود كه پس از انتخابات مجلس هفتم صورت گرفت از «كودتای پارلمانی» سخن به میان آورد كه به گفته او در انتخابات هفتم «علیه جریان تحول خواه ایران» صورت گرفت تا «مجلس به هر ترفند مهره چینی گردد كه به فرموده‌ای قیام و قعود كنند و دیگر نامه اعتراض و انذار نگاشته نشود و صدای افشاگرانه حقیقت‌جویان برنخیزد و كمیسیون اصل نود آن، مأمنی برای ستم كشیدگان نباشد و گزارش قتل‌های دگراندیشان، یورش نظامیان به كوی دانشگاه تهران، تبریز و طرشت، ‌انفرادی‌ها و آزاد روزنامه‌نگاران و زندانیان و فعالین سیاسی به خصوص دانشجویان و فعالین جنبش دانشجویی گوش حاكمان را نیازرد و كسی دیگر در مجلس سخنی از تنهایی زندان و انفرادی صابر، علیخانی، رحمانی، ‌گنجی، زرافشان، آغاجری، اشكوری، عبدی، باطبی و سایر زندانیان مظلوم بر زبان نیاورد و آن كند كه حاكمیت می‌خواهد و تنها آن گوید كه حكومت می‌پسندد».
موسوی خویینی‌ در سخنان خود رییس جمهور را هم بی‌نصیب نگذاشت و زمانی كه به رد صلاحیت‌ها از داوطلبان مجلس هفتم اشاره كرد می‌گفت: «و در این اثناء به سیاق معمول فرصت سوزان نشسته بر مسند جمهوری و رأی ملت به تأسفی و افسوسی براین مقدمه‌سازی مهره‌چینی‌ها بسنده كردند و در نهایت با سكوت براجرای حكم‌های حكومتی تمكین كردند تا با ایشان و به كام اقتدارگرایان تشكیل مجلس فرمایشی با نمایشی به نام انتخابات میسر گردد».
از دیدگاه منتقدان، این نطق و سایر نطق‌هایی که افراطی خوانده شدند، در طول چهارسال مجلس ششم حاصلی جز تلف كردن وقت مجلس و ایجاد هیاهو و جنجال در سطح جامعه حاصل دیگری نداشت. منتقدان اعتقاد داشتند، نطق‌های پیش از دستور در واقع باید برآیندی از صدای جامعه و مردم باشد ولی درحالی كه مردم از مشكلات اجتماعی، اقتصادی به ویژه گرانی رنج می‌بردند، برخی نمایندگان مجلس ششم همواره بر طبل سیاست ‌كوبیدند و تنها به مسائل سیاسی دلخواه در نطق‌های خود اشاره‌ كردند؛ «اگر نطق‌های نمایندگان دغدغه‌های اصلی مردم بود، قطعاً با حساسیت‌های مردمی همراه می‌شد اما این امر هیچ‌گاه روی نداد». مساله ای که در تحصن پایان کار مجلس به خوبی خود را نشان داد. جایی که بی بی سی از بازتاب گسترده تحصن نمایندگان مجلس ایران در رسانه های بین المللی خبر می داد و روزنامه های نزدیک به گروه های دوم خرداد در پوشش مطبوعاتی این اتفاق سنگ تمام گذاشته بودند، مردم عادی بی تفاوت از جلوی دکه روزنامه فروشی ها عبور می کردند. از دید منتقدان، پارچه نویسی هایی که به زبان انگلیسی در پشت سر نمایندگان متحصن دیده می شد، گویای همه چیز بود؛ نگاه به خارج به جای تکیه به مردم.

مردم بی تفاوت بودند و همه چیز از نگاه به بیرون حکایت می کرد.

نگاهی به موضوعات نطق‌های پیش از دستور همانطور كه در ابتدای بحث اشاره شد، نشان می‌دهد كه موضوعات سیاسی بیشترین اولویت را در نطق‌های نمایندگان داشته است، به نحوی كه 37 درصداز مجموع نطق را تشكیل داده و مسائل دیگر كمتر مورد اشاره نطق‌های نمایندگان بوده به نحوی كه بعضاً حتی كمتر از یك درصد از مجموع نطق‌ها را به خود اختصاص داده است.
در مسائل سیاسی نیز انتقاد از قوه قضائیه با 14.40 درصد بیشترین میزان از نطق‌های سیاسی را به خود اختصاص داده بود. اولویت دوم نمایندگان در نطق‌های سیاسی بحث اصلاحات بود كه 13.10 درصد ازمجموع نطق‌ها را به خود اختصاص داد. متهم ساختن جناح منتقد دولت به مانع تراشی سومین موضوع مورد اهمیت در دید نمایندگان بود. نقد عملكرد جناح حاكم‌، لزوم پایان دادن به منازعات سیاسی‌، مشاركت مردمی، درك ضرورت‌های نظام، نقد عملكرد شورای نگهبان، لوایح دوقلو، توسعه سیاسی، توطئه‌های دشمنان، نقد سیاست‌های گذشته نظام، ‌اعلام وفاداری به انقلاب، حمایت از رهبری، ‌تمجید وحمایت از رئیس جمهور، توصیه و هشدار به خاتمی، انتقاد از صدا و سیما‌،غائله خرم‌آباد، ‌فرافكنی در نتیجه انتخابات شوراها، اغتشاشات خرداد 82 و…. به ترتیب سایر اولویت‌های نطق‌های سیاسی نمایندگان مجلس ششم، از اکثریت و اقلیت، را تشكیل می‌داد.

اصالت:
http://www.irandiplomacy.ir/modules/news/article.php?storyid=548

Written by State-of-Siege

17 مه 2008 در 12:19 ق.ظ.

نوشته شده در نطق پیش از دستور

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: